Komplet chusta i czapka dla dziewczynki

Witam serdecznie wszystkich w Nowym Roku i życzę tego, co najlepsze, by się nam dobrze działo.

W międzyczasie szycia i ogarniania codziennych obowiązków, jeszcze przedświatecznych, udało mi się wydziergać czapkę i chustkę, tzn coś, co znane jest pod nazwą baktus, a pomogła mi podpowiedź Autorki bloga, za co serdecznie dziękuję. Całość ozdobiłam drewnianymi guziczkami.

Mam nadzieję, że taki komplet trochę posłuży, choć okazało się, że chusta jest super puszysta i ciepła, a zima w tym roku jakoś się nie spieszyła do nas, ale w końcu dotarła. Może śniegu nie za wiele, ale mróz jak najbardziej. A na mniej mroźne dni wydziergałam cieńszą wersję, którą pokażę w następnym poście.

Pozdrawiam gorąco

Zimowa czapka dla chlopca

Zrobienie tej czapki i szalika to przyjemność. Ponieważ wykorzystywałam pozostałość włóczki po robótkach Mamy, musiałam dobrze kombinować, żeby wystarczyło na wszystko, co zaplanowałam, czyli czapkę i szalik. No i musiał być oczywiście pompon, czego zażyczył sobie właściciel.

Czas na zimę! Czapki ... na głowy

Czas na zimowe przygotowania. A że najczęściej to "szewc bez butów chodzi" tym razem czapka przygotowana na szybko na szydełku dla mnie. Oczywiście chwilę czekała na prezentację, bo ta szaruga za oknem nie sprzyja robieniu fotek, a o wczesnych szarościach wieczornych nawet nie ma co mówić.

Dodatkowo wydłubałam na drutach komplet dla synka z pięknej granatowej włóczki. I tu wielkie podziękowania dla Was blogowiczek za inspirację na wykonanie palców w rękawiczkach. 

Jak przeliczyć liczbę oczek w robótce?

Piękna wiosna dookoła i moje dzieciaki ubrały sweterki wydziergane przez mamusię. Trochę to trwało, bo powstały dwa sweterki zamiast jednego. A dlaczego? Z lenistwa. Wybrałam sobie wzór, pokażę Wam fragment oryginału. Przepraszam, że nie podam dokładniejszych namiarów, ale ich nie znam. Dostałam schemat w takiej formie, w jakiej ją prezentuję.  Jeśli ktoś zna źródło, bardzo chętnie uzupełnię dane.

oryginalny wzór / original pattern

Wracając do tematu, sweterki powstały dwa, z lenistwa, mojego oczywiście.
Posiadam w domu sporo włóczki w chłodnym, zielonym kolorku. Wymyśliłam sobie sweterek dla mojego synka z kapturkiem i zapinany na ekspres. Niestety, włóczka była odrobinę cieńsza niż oryginalna. Zrobiłam więc sweterek w większym rozmiarze, myśląc, że efekt końcowy będzie pasował. No cóż, może i pasował, ale nie do końca tak jak bym chciała. A może też i synek urósł? Odłożyłam go na później, szkoda pruć, a może będzie pasował na moją dziewczynkę, kiedy urośnie. Zrobiłam drugi, przeliczając prawidłowo oczka.W tzw. międzyczasie moja córcia urosła i wykończyłam pierwszy sweterek specjalnie dla niej. A teraz efekty mojej pracy.

dla chłopca / for boy

dla dziewczynki / for girl

A teraz moje największe skarby w swoich sweterkach

Bałam się, że będą wyglądać śmiesznie razem w jednokolorowych sweterkach. Ale jednak nie. Różne wykończenia podkreślają indywidualny charakter każdego z nich.

Pomyślałam, że nie ja jedna potrzebowałam przeliczyć sobie odpowiednio ilości oczek. Może komuś się przyda mała podpowiedź jak to zrobić. A jeśli ktoś zechce, to może zrobić własną wersję takiego sweterka. Tutaj załączam tutorial.

Pozdrawiam i życzę wszystkim takiej wiosny na co dzień, a zwłaszcza przy robótkowych zmaganiach.

Czapki, szaliki i rękawiczki

Zostaję w tematyce zimowej. Tym razem komplet czapka, szalik, rękawiczki, które udało mi się popełnić w dwóch odsłonach. Pierwsza powstała dla jeszcze małego chłopaka, z nausznikami i wiązaniem pod brodą.

A tu jeszcze szczęśliwy posiadacz owego kompletu

 

Ale dzieci rosną...Oczywiście o rok starszy chłopak nie może nosić dzidziusiowej czapki ;-) . I tak powstała druga odsłona kompletu. Oczywiście należało dokonać poprawek.

Całość została zrobiona na drutach: ściegiem ściągaczowym wywinięcie czapki i ściągacz rękawiczek, reszta ściegiem gładkim prawym.
Czapka: z początkowej liczby oczek na odpowiedniej wysokości (wszystko mierzone z natury ;) ) rozpoczęłam gubienie oczek. Wszystkie oczka podzieliłam na cztery równe części i w każdej części gubiłam oczko drugie i przedostatnie. Ostatnie kilkanaście oczek ściągnęłam nitką i ... gotowe.
Szalik chyba nie jest skomplikowany nawet dla początkujących drutowiczek. Trzeba pamiętać jedynie o ładnym brzegu. Ja to robię tak: zdejmuję pierwsze oczko w rzędzie bez przerabiania, następne przerabiam wg wzoru.
Rękawiczki - to jednak trochę bardziej skomplikowana  sprawa. Dla najbardziej zdeterminowanych... nie ma żadnych przeszkód. Opis w tym miejscu...zanudziłby Was na śmierć (niedopuszczalne, bo dla kogo pisałabym później ;) ), więc odsyłam do odpowiednich poradników. Ja korzystałam z książki "Robimy na drutach" Graf Janne, Steinert Gundula, ale oczywiście nie jest to jedyna słuszna pozycja.
Całość wykończyłam haftem - typową jodełką ułożoną w geometryczny wzór.